Октябрь, 2011
Nane Понедельник, Октябрь 31st, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Ճիշտ այսպիսի անգույն մի գիշեր

…Ճիշտ այսպիսի անգույն մի գիշեր, Զարմանալի անգույն, կարծես տիեզերքը Իբրև ուշիշ բժիշկ՝ շունչը պահած՝ Ինքն իր սրտի տրոփն Далее...

Nane Понедельник, Октябрь 31st, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Հայրենի երգն ես դու մեր՝

Ա. Հայրենի երգն ես դու մեր՝ Վերադարձած հայրենիք:- Դէմքիդ տանջանքն է դրել Անագորոյն մի կնիք:- Եւ հանճարի հեռակայ Հուրն Далее...

Nane Понедельник, Октябрь 31st, 2011
0 Комментарии

Չարենց. ՏԵՍԻԼԱԺԱՄԵՐ

1 Մի լուսե աղջիկ, լուսե մի մեռել Օրերի միգում երևում է ինձ: Թարտում են միգում կրակները դեռ, ՈՒ կարոտը հին խեղդում է նորից: Անցնում Далее...

Nane Понедельник, Октябрь 31st, 2011
0 Комментарии

Չարենց. ԵՐԵՔԸ

ԵՐԵՔԸ (պոեմ հավիտենական) 1 Մի հին դղյակում ապրում էին գոց Երեքը -նրանք. դղյակում այդ հին: Երկուսն էլ նրանք այդ երազ-կնոջ Ասպետներն Далее...

Nane Понедельник, Октябрь 31st, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Ո՞վ կհանդիպի, ո՞վ կբարևի

Ո՞վ կհանդիպի, ո՞վ կբարևի, ՈՒ՞մ հոգեհամբույր խոսքը կլսեմ: ՈՒ՞մ ուրախացած դեմքը կարևի՝ Բարեկամական հրճվանքով վսեմ: Ո՞վ Далее...

Nane Понедельник, Октябрь 31st, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Առավոտ

Իմ անցած օրերի պես, Հնացած օրերի պես, Ես արդեն հեռացել եմ Հնացել եմ ես: Ես արդեն հնացել եմ Ես արդեն հիմա ծե´ր եմ, Հեռացել Далее...

Nane Понедельник, Октябрь 31st, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Հեռացումի խոսքեր

Իմ աչքերի մեջ այնքան կրակներ եմ մարել ես Եվ հոգուս մեջ, հուսահատ, այնքան աստղեր եմ մարել Կյանքս ,որ հուշ է դարձել, հեռանալիս Далее...

Nane Понедельник, Октябрь 31st, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Ես գալիս եմ ահա:- Նայեցե՛ք, նայեցե՛ք:

Ես գալիս եմ ահա:- Նայեցե՛ք, նայեցե՛ք: Ես գալիս եմ ահա- դարերից… Ու բերել եմ ինձ հետ երազները իմ սեգ Ու երգերը ցնդած օրերի: Նայեցե՛ք, Далее...

Nane Понедельник, Октябрь 31st, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Ես սիրում եմ նստել ամեն իրիկուն

Ես սիրում եմ նստել ամեն իրիկուն Պատուհանիս առաջ երկա՜ր ու երկա՜ր. Նայել պահվող ճամփաներին անանուն ՈՒ երազել խնդություներ Далее...

Nane Понедельник, Октябрь 31st, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Կապուտաչյա Հայրենիքից

Կա հոգեկան անհունության մի վայրկան, Երբ ամեն ինչ սուրբ է թվում ու անբիծ, Երբ երազ է դառնում տաղտուկ առօրյան ՈՒ դառնում Далее...