Tag archive for ‘Լուսամփոփի՜ պես աղջիկ՝…’
Dproc Понедельник, 31 октября, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Ես սիրում եմ նստել ամեն իրիկուն

Ես սիրում եմ նստել ամեն իրիկուն Պատուհանիս առաջ երկա՜ր ու երկա՜ր. Նայել պահվող ճամփաներին անանուն ՈՒ երազել խնդություներ Далее...

Dproc Понедельник, 31 октября, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Կապուտաչյա Հայրենիքից

Կա հոգեկան անհունության մի վայրկան, Երբ ամեն ինչ սուրբ է թվում ու անբիծ, Երբ երազ է դառնում տաղտուկ առօրյան ՈՒ դառնում Далее...

Dproc Понедельник, 31 октября, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Իրիկուն է, քո՛ւյր, — աչքերդ փակի՛ր…

*** Իրիկուն է, քո՛ւյր, — աչքերդ փակի՛ր, Հոգնաբեկ, տխուր, — աչքերդ փակի՛ր: Թարթիչներդ թող չթարթեն միգում. Միգամած ու Далее...

Dproc Понедельник, 31 октября, 2011
0 Комментарии

Չարենց. ՀԱՅՐԵՆԻՔՈՒՄ

Ձյունաապատ լեռներ ու կապույտ լճեր: Երկինքներ, որպես երազներ հոգու: Երկինքներ, որպես մանկական աչեր: Մենակ էի ես: Ինձ հետ Далее...

Dproc Понедельник, 31 октября, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Երազում եմ այն երկիրը հեռավոր,

Երազում եմ այն երկիրը հեռավոր, Ուր մարմինը, սեգ մարմինը ու հոգին` Աննյութացա՜ծ ու նյութացա՜ծ, լուսավոր` Ողջակիզվեն Արևի՜ Далее...

Dproc Понедельник, 31 октября, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Քույր, գուցե՜ չընկանք…

Քույր, գուցե՜ չընկանք… Գուցե մեկը,- ո՞վ- Երազել է մեզ Անլույս գիշերով… Թվում էր հոգուս, Թե երկուսս ենք մենք, Բայց, Далее...

Dproc Понедельник, 31 октября, 2011
0 Комментарии

Չարենց. ՄԱՐԻՈՆԵՏԿԱ

Կամաց, կամաց, կամաց, կամաց, Ոտքերն հողին, հողին, հողին` Եկավ-գնաց, եկավ-գնաց, Գունատ, դեղին, գունատ, դեղին: Ձեռքը շարժեց Далее...

Dproc Понедельник, 31 октября, 2011
0 Комментарии

Չարենց. ՄՈՐՍ ՀԱՄԱՐ ԳԱԶԵԼ

Հիշում եմ դեմքը քո ծեր, մայր իմ անուշ ու անգին, Լույս խորշոմներ ու գծեր, մայր իմ անուշ ու անգին: Ահա նստած ես տան դեմ, ու Далее...

Dproc Понедельник, 31 октября, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Բրո՛նզ ես, հո՛ւր ես…

Բրո՛նզ ես, հո՛ւր ես, Բրոնզե սո՛ւր ես, Բրոնզե փա՛ռք ես, Բրոնզե փա՛յլ- Բայց դու զո՜ւր ես, Ախ, իզո՜ւր ես Կոտրում սուրս Արևառ: Ինչպես Далее...

Dproc Понедельник, 31 октября, 2011
0 Комментарии

Չարենց. Դու — հողմային մշուշ ու մահ,

Դու — հողմային մշուշ ու մահ, Դու — կրակի դուստր բարի,- Քե՜զ է կանչում սիրտս հիմա, Քեզ է կանչում սիրտս` արի՜: Հասե՜լ Далее...